Εργασιακό νομοσχέδιο που φέρνει 13ωρη εργασία αντί για αυξήσεις μισθών

2025-08-26

Ανάπτυξη για λίγους: Το νέο εργασιακό νομοσχέδιο φέρνει 13ωρη εργασία αντί για αυξήσεις μισθών

Η κυβέρνηση προχωρά με το νέο εργασιακό νομοσχέδιο, το οποίο προβλέπει καθιέρωση 13ωρης απασχόλησης, παράταση της διευθέτησης του ωραρίου στον ένα χρόνο και 48ωρες προσλήψεις.

Οι αλλαγές αυτές παρουσιάζονται ως μέτρα ευελιξίας και ανάπτυξης, ωστόσο, όπως επισημαίνουν εργαζόμενοι και συνδικαλιστικοί φορείς, στην πράξη οδηγούν σε μεγαλύτερη επιβάρυνση των εργαζομένων και ενίσχυση της εργοδοσίας.

Ανάπτυξη με φτώχεια

Η ελληνική οικονομία κατέγραψε ανάπτυξη 2,3% το 2024, ενώ αντίστοιχη επίδοση αναμένεται και το 2025. Παρά τη συνεχή άνοδο του ΑΕΠ, οι πολίτες βλέπουν την αγοραστική τους δύναμη να συρρικνώνεται:

Η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση της ευρωζώνης σε πραγματικούς μισθούς.
Οι αποδοχές αντιστοιχούν μόλις στο 70% των επιπέδων του 2009.
Το 26,9% του πληθυσμού κινδυνεύει από φτώχεια ή κοινωνικό αποκλεισμό.
Οι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο σημείωσαν ιστορικά ρεκόρ κερδοφορίας το 2024.

Η εικόνα αυτή δείχνει μια «διπλή πραγματικότητα»: ενώ οι επιχειρήσεις καταγράφουν υψηλά κέρδη, οι εργαζόμενοι στερούνται βασικά αγαθά. Σύμφωνα με την Eurostat, σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες (46%) δεν μπορεί να αντέξει ούτε μία εβδομάδα διακοπών, σε μια χώρα που αποτελεί κορυφαίο τουριστικό προορισμό.

Οι χαμένες συλλογικές συμβάσεις

Αντί να ενισχύσει τους μισθούς με την επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων –που καταργήθηκαν «προσωρινά» το 2012– η κυβέρνηση επιλέγει μέτρα που μειώνουν το κόστος εργασίας και αυξάνουν την κερδοφορία των επιχειρήσεων. Η «προσωρινή» κατάργηση, δεκατρία χρόνια μετά, παραμένει σε ισχύ, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει βγει από τα μνημόνια εδώ και επτά χρόνια.

Το νέο δώρο στην εργοδοσία

Η 13ωρη εργασία, οι διευθετήσεις χωρίς αμοιβή υπερωριών και η ευελιξία στις προσλήψεις αποτελούν, σύμφωνα με τους επικριτές του νομοσχεδίου, «ένα νέο δώρο στους εργοδότες». Οι συνέπειες για τους εργαζόμενους δεν είναι μόνο οικονομικές, αλλά και κοινωνικές: η καθημερινότητα γίνεται δυσβάσταχτη, η οικογενειακή ζωή συρρικνώνεται και η υγεία επιβαρύνεται.

Το πολιτικό διακύβευμα

Το ζήτημα πλέον ξεπερνά το επίπεδο των εργασιακών ρυθμίσεων και αναδεικνύεται σε κεντρικό πολιτικό ερώτημα: ποιο μοντέλο ανάπτυξης θέλει να ακολουθήσει η χώρα; Μια ανάπτυξη που μοιράζει κέρδη στους λίγους ή μια ανάπτυξη που στηρίζει το εισόδημα και την αξιοπρέπεια της πλειοψηφίας;